Tagged StripSter

Een non, een klok, een bloem en 3 vampierjagers

Ik heb grote bewondering voor de Duitse tekenaar en schilder Bernd Pfarr. Door hem geïnspireerd kreeg ik een idee voor een cartoon en plaatste een oproep voor een tekenaar.

nonMartha Guthrie reageerde daarop en schilderde de cartoon. Deze en twee andere kun je nu zien op StripSter.

Hier vind je ook het tweede deel van de Vampierjagers: Elvis en Orka, getekend door Michel Den Hamer. Je kunt het eerste deel ook nog lezen.

Beoordeel de strip: bravo of boe?

Voor de superheldenspecial op StripSter maakte Santiago Martín een strip op mijn idee. Daarin proberen drie ‘helden’ een kat uit de boom te redden. In zijn blog liet Santiago weten grote problemen te hebben met het scenario: ‘Combinatie tekst en formaat tekening wat hij voorstelde waren voor mij grote knelpunten.’

Hieronder vind je de strip en daarmee de oplossingen die hij heeft gekozen voor de knelpunten. Mijn  scenario staat daar weer onder. Nu is de grote vraag: wat vinden jullie ervan? Wat kan beter? Wat moet anders? Santiago en ik zijn benieuwd naar jullie mening!Patata - Kat uit de boom

Patata - kat uit de boom 2
Het Scenarioscenario Patata - kat uit de boom 1scenario Patata - kat uit de boom 2:

Recenseren: zwavelzuur en confetti

Hoofdschuddend slaan ze zich door pagina’s heen die vanzelfsprekend  blijk geven van de volslagen incompetentie van de maker. Met pretoogjes scherpen ze hun ganzenveer die ze dopen in een mengsel van azijn en zwavelzuur. Genietend van hun eigen spitsvondigheden pennen ze hun meningen neer en sturen die naar een immer bewonderend publiek.

Uiteraard gaan niet alle recensenten zo te werk. Maar zuur of mild, recenseren is niet aan mij besteed. Ook al heb ik voor StripSter een paar albums besproken, ik laat deze discipline in het vervolg aan me voorbij gaan.

Ik ben niet waardig
Want wie ben ik om mijn mening, gezouten maar het liefst ongezouten, te geven? Wie ben ik om te verkondigen dat een album niet goed is? Het kan net mijn genre niet zijn. Of mijn tekenstijl. Of ik begrijp de bedoeling van een verhaal gewoonweg niet.

Vorm of vent
Beoordeel je een strip of beoordeel je de maker? Met een recensie wil je de lezer een beeld geven van een bepaald werk: waar gaat het over, hoe is het uitgewerkt, is het de moeite waard, en waarom (niet)? In een goede recensie moet het gaan om het werk. Maar ik ken mezelf. Ik laat me ook leiden in mijn opinie door de persoonlijkheid van de maker, of beter gezegd: het imago van de maker.

Zo heb ik het beste Nederlandstalige boek aller tijden, De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch, nog altijd niet gelezen. De weinig bescheiden uitstraling van de auteur weerhoudt me ervan. In een recensie zou de mening over de maker geen rol moeten spelen. Ik weet niet of ik dat waar kan maken.

Aanranding op het altaar
Bovendien houd ik er niet van om mensen tegen me in het harnas te jagen. Niet alleen als stripmaker maar ook als recensent moet je over een dikke huid beschikken.

Een paar maanden geleden heb ik een blog geschreven over Preacher, een populaire comic. Ik had een inleiding en een link naar de hele tekst ook geplaatst op stripforum De Getekende Reep. Mijn mening werd daar niet bepaald op prijs gesteld. Alsof ik de Heilige Moeder Zelve aanrandde op het altaar van de Sint Pieter. Dat zou ik natuurlijk nooit op mijn geweten willen hebben.

Confetti
Zure en ongezouten meningen laat ik graag aan anderen over. Vooral online ligt de zuurgraad vaak erg hoog. Ook is het vaak nodig bepaalde uitlatingen met een korreltje zout te nemen. Voor beschouwingen en aanmoedigende kritiek kun je bij mij terecht. En ook wanneer ik met confetti mag gooien.


Je vindt iedere donderdag een blog van mijn hand op
StripSter.

Hoe maak ik een stripboekje?

Vol trots houd ik onze strip Boeken verslinden in handen. Na een paar jaar van schrijven, tekenen en publiceren op StripSter, besloten Michel den Hamer en ik om onze beste strips te bundelen en uit te brengen. Op papier, welteverstaan.

Tussen het moment van deze beslissing en de daadwerkelijke geboorte van onze eersteling, lagen heel wat stappen. Ik ga proberen te beschrijven hoe ik die heb gezet.

Welke wel? Welke niet?
Allereerst heb ik een lijst gemaakt van alle strips en cartoons die Michel en ik hebben gemaakt. Bij elke strip noteerde ik de specificaties:

  • aantal pagina’s
  • aantal stroken per pagina
  • kleur of zwart-wit
  • formaat: landschap (liggend) of portret (staand)

De meeste strips waren in formaat landschap. Daarom kreeg ons boekje ook dat formaat. Kleurenstrips vielen af vanwege de hogere drukkosten.

Er waren twee strips in portretformaat die ik toch graag in het boekje wilde hebben: ‘Boeken verslinden’, die de bundel ook zijn naam gaf en ‘Showdown’ over een cowboy die tijdens een duel keer op keer wordt gestoord door zijn dochtertje. Ik heb de stroken van deze strips opgeknipt waarna ze wel pasten.showdownIk schrapte de strip Maden komen uit de hemel. Hierin wordt de vraag beantwoord waarom maden altijd op het juiste moment in je vuilnisbak opduiken. Ik vond dit verhaal niet goed tussen de andere passen. Er ontbreekt een hoofdpersoon met emoties en verlangens, iemand met wie je mee kunt leven. Ook is er geen tegenstrever. Hierdoor wordt de lezer een observant in plaats van een deelnemer aan het verhaal.

Ik liet nog wat andere cartoons en korte strips weg om te komen tot 44 pagina’s. Het is cruciaal om met het aantal pagina’s tot een veelvoud van vier te komen. Anders blijf je met lege bladzijdes zitten. (En dat is me wel eens overkomen.)

In de maat
Vervolgens zocht ik naar een goede volgorde voor de verhalen. Op de voorkant moest een gag komen zodat lezers (en potentiële kopers) in een oogopslag een grapje met clou voorgeschoteld krijgen. Dat werd Roodkapje die met door haar kleur extra opvalt. Ook voor de achterkant wilde ik een 1-pagina-strip die uit zou nodigen tot openslaan.

In het boekje wisselen korte en langere verhalen zich af. Het leek me een goed idee om korte grappen gericht op een clou af te wisselen met langere verhaal waarin interactie en spanningsopbouw van (iets) groter belang zijn.zebra

Ik lette erop dat ieder verhaal op een linkerpagina begon: nieuw verhaal op een nieuwe pagina. Op dit moment vraag ik me af of dat een goede beslissing was. Wanneer een verhaal eindigt op de linkerpagina kunnen ze zonder omslaan direct doorlezen in een nieuwe strip op de rechterpagina.

En je wilt dat lezers door blijven lezen. Wanneer een strip eindigt op de rechterpagina, moeten ze omslaan om te kunnen beginnen met een nieuw verhaal. Omslaan = oponthoud = mogelijkheid tot afhaken. En dat wil je niet. Al vraag ik me af of het zo’n vaart zal lopen.

Lay-out
Ik ben geen held met de lay-out.  Daarom zocht ik een simpel programma waarmee ik eenvoudig plaatjes kon invoegen, vergroten en verslepen. Dat programma heb ik gevonden: PowerPoint. Het  werkte perfect.

Drukken
Na een drukproef en nog wat aanpassingen, ging de pdf naar de copyshop. Een paar dagen later kon ik 50 boekjes ophalen van elk 44 pagina’s. Ik moest nog wel aan de slag om er een echt boekje van te maken want het formaat – liggend A5 – kon niet worden gevouwen en geniet. Dus ging ik zelf in de weer met een lange nietmachine.

Ik ben er nog niet van overtuigd of nieten de beste methode is. Het is best een uitdaging om een boekje met zoveel pagina’s goed van een nietje te voorzien. Ik ga nog kijken of het rijgen van een touwtje een goede vervanger is. Of dat losse bladen ook werken.

Prijs en PR
We lieten 50 boekjes drukken. Geen idee of dat veel is of weinig. Over een jaar zullen we de balans opmaken. Zijn we dan drie drukken verder? Of zit ik met een doos onverkochte boekjes op zolder?

Een andere kwestie: wat vraag je voor een boekje? We willen vooral gelezen worden. De prijs moet dan ook geen reden zijn om het boekje te laten liggen. Vier euro leek ons een redelijke prijs. Miljonair worden kan altijd nog.

Schrijven, tekenen en drukken is één ding. Maar hoe breng je je boekje aan de man (m/v)?

  • Ik heb oproepen geplaatst op Twitter, Facebook en dit blog.
  • Er staat een bericht op het forum van StripSter, en ook bij de Getekende Reep.
  • Ik heb een blog geschreven over de liefde voor papier en natuurlijk dit blog.
  • Op mijn werk laat ik ze quasi nonchalant op mijn bureau liggen. Aandacht gegarandeerd!
  • Ik ben van plan om op stripbeurzen achter de stand van StripSter plaats te nemen.
  • Er zijn vast nog andere dingen die ik kan doen. Hebben jullie tips?

En de uitsmijter: mocht je geïnteresseerd zijn in een boekje, dan kun je me natuurlijk altijd mailen: onderzoekerelf@gmail.com.

Anatomie van een mislukte grap

Voor Koninginnedag maakten Santiago Martín en ik een cartoon die een plaats kreeg in de special op StripSter. Het stripje lokte uiteenlopende reacties uit. Sommige mensen reageerden positief, anderen begrepen de grap niet.

Dat laatste is vervelend. Ik heb liever dat ze mijn strips slecht vinden, of flauw. Dan hebben ze er in ieder geval een mening over. Nu hebben ze die zich niet eens kunnen vormen.

De Groene Draeck

Waar ging het mis met deze cartoon?

1)      Specifieke kennis - Je moet maar net weten dat koningin Beatrix een schip heeft dat De Groene Draeck heet.

2)      Gammele dialoog - De dialoog leidt de grap niet duidelijk genoeg in. De lezer moet kunnen oppikken dat de piraten op zoek zijn naar het jacht van de koningin, en dat het schip in de buurt is.

3)      Een draak?! Uit het water steekt de groene staart van een draak. Niet iedereen had dit herkend. Zo wist vriend B. niet dat draken ook in zee kunnen leven. En S. meende dat het een zeemeermin was, omdat Santiago bekend staat om zijn tekeningen met rondborstige vrouwen.

4)      Verkeerde leesrichting – De clou van de cartoon (de drakenstaart) staat helemaal links in beeld. De lezer ziet dit als dus eerste terwijl dat juist als laatste had moeten zijn.

Wat er al niet fout kan gaan in één plaatje.


Iedere donderdag blog ik op
StripSter over strips.