Hergé: de koning van de cliffhanger

‘Kuifje is geweldig! Kuifje is de beste! Kuifje is populairder dan Jezus!’ Ik meende lange tijd dat Kuifje beschouwd werd als het beste wat het beeldverhaal ooit heeft voortgebracht. Twijfelen aan de genialiteit van Hergé stond gelijk aan blasfemie.

Tijdens het festival de Klare Lijn in Nijmegen hoorde ik een kritisch tegengeluid. De Vlaamse stripjournalist Geert De Weyer vond Kuifje maar een saai mannetje zonder persoonlijkheid. Stripmaker Paul Geerts viel hem bij: ‘Wanneer je een album van Suske en Wiske tegen je oor houdt, dan hoor je hun hartjes kloppen.’ Bij Kuifje blijft het stil.

Er gebeurt niets
Dit ging striptekenaar Hanco Kolk wel wat te ver. Na afloop van het debat vertelde hij me hoe spannend een strip als De juwelen van Bianca Castafiore is. Feitelijk gebeurt er bijna niets in het verhaal. Toch is het spannend. Hoe komt dat?

Hergé is de koning van de cliffhanger. Het laatste plaatje van zo goed als iedere pagina dwingt je tot doorlezen.Kuifjes cliffhangers

Met het oproepen van spanning zit het dus wel goed. Maar levert dit ook een goede strip op? Helaas niet, want veel cliffhangers en weinig gebeurtenissen vormen een lastige combinatie. Want al te vaak eindigt de opgestuwde spanning in een anticlimax. Uiteindelijk werkt dit trucje van de maker niet meer.


Je vindt iedere donderdag een blog van mijn hand op
StripSter.

One comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>